ـ ملتي خسته و ضعيف و خواب آلود و متفرق و دشمن يكديگر ميشود و از ارزشها فاصله ميگيرد و در دام يك برنامه مدون و طراحي شده از طرف استعمار قرار ميگيرد و به نسبت ميزان حداقل هوشياري به حداكثر غفلت ممكن ، برده استثمار و استعمارگران ميشود . 

 ـ مدت زماني كه بستگي به نسبت پيشرفت هوشياري عمومي به غفلت عمومي در آن جامعه دارد  و ممكن است چند ماه تا چند قرن طول بكشد كم كم ملت متوجه ميشود سرش كلاه گذاشته اند و عزت و كرامت و انسانيت و برادري او را با وعده راحتي و شكم سير و حقوق برابر و ... از او گرفته اند و اين ميشود آغاز بيداري در آن ملت و البته استعمارگران تمام سعيشان را ميكنند تا اين نسبت پيشرفت يا منفي يا صفر شود و اگر نشد كه غير ممكن است نشود تا جايي كه ميشود با انواع دروغ ها و فريبكاري ها و فتنه ها و حيله ها به صفر نزديك شود با رعايت اين نكته كه هرگز ردي از خود بجا نگذارند و به وسيله سرسپردگان بدبخت كارها را رفع و رجوع نمايند .

 ـ جامعه شروع ميكند به مقاومت و مبارزه و اندك اندك تفكر رهايي و آزادي و احساس خفقان در او قويتر ميشود تا جايي كه به يك خواست و اقبال عمومي در آن جامعه تبديل ميشود . و البته استعمارگران همچنان به پيشگيري و كند كردن اين حركت به هر روش ممكن ادامه ميدهند از دروغ گويي و تطميع و فريب گرفته تا زندان و شكنجه و تهديد البته با حمايت هاي پشت پرده و جلو انداختن سرسپردگان و نوكرانشان از همان ملت .

 ـ در برابر ظلم و فشار روزافزون قيام يا قيام هايي شكل ميگيرد كه تعداد و كيفيت كلي و جزئي آن كاملا به سطح آگاهي هاي عمومي و اجتماعي و فرهنگ و تفكر و مذهب و ايده و مرام آن جامعه به اضافه آن نسبت كه در بالا ذكر شد بستگي دارد . و البته در اين مرحله استثمارگران در عين اينكه از سرسپردگانشان حمايت و پشتيباني ميكنند به شناسايي حركت ها و ميزان قدرتشان ميپردازند و در برابر حركت ها و قيام ها شروع ميكنند به فشار و سركوب از طرف نوكران حلقه به گوش كه در آن جامعه بر سر كارند از يك طرف و به انحراف و شكست كشاندن قیام ها و اعتراضات به هر طریق ممکن از طرف دیگر و همچنین یارگیری و یا وارد کردن نوکران جدید برای روز مبادا .

 ـ قیام ها شدت میگیرد و نوکران حلقه به گوش آشکارا و اربابان زر و زور در نهان بالاخره مقهور اراده ملت ها میشوند و نظام وابسته و جنایت کار و رسوا سقوط میکند اما ! بر اربابان زر و زور باکی نیست چون ماهیت اصلی و روش ها و شگردهایشان را کسی نمیشناسد .

 ـ دیکتاتوری وابسته در حال سقوط است و اربابان دیروز زر و زور ، دست از حمایت نوکران قدیمشان برمیدارند و در یک چرخش هدف دار از انقلابیون در ظاهر و باطن حمایت میکنند و برای نوکران قدیمی در خفا حکم بازنشستگی یا قتل را صادر میکنند (کیفیت و کمیت حکم مخفی بستگی مستقیم به شخصیت نوکران قدیمی و سیاستهای آنها و میزان عکس العمل جامعه دارد . ) . حال نوکران قدیمی یا باید جان خود را بردارند و بازنشسته شوند یا بمیرند .

 ـ روند تغییر قدرت رو به شتاب میگذارد و جامعه انقلابی شاهد ظهور رهبران بسیار و مدعیان فراوان میگردد . رهبران و شخصیت های تاثیر گذار باقی مانده از انقلاب را میتوان به دسته های کلی زیر تقسیم کرد :

1 - کسانی که واقعا انقلابیند و بازماندگان هوشیار و صادق و درست کارند و زر خرید کسی نشده اند .

2 - کسانی که وافعا انقلابی بوده اند اما اکنون دیگر به هر دلیلی نوکران جدید و پنهان استعمارند .

3 - کسانی که در چرخشی هدف دار از نوکران رسوای قدیم به نوکران نسبتا مشکوک و مخفی استثمار بدل شده اند .

4 - کسانی که هنوز انقلابی اند اما ! جاهل و ضعیف النفس و ناآگاهند و پرمدعا .

 ـ حالا نوبت حذف فیزیکی یا معنوی گروه اول ، حمایت نهان و آشکار از گروه دوم و سوم برای نفوذ هر چه بیشتر و بالا رفتنشان در سلسه مراتب قدرت و استفاده ابزاری و بازی دادن گروه چهارم است . 

 ـ پس از نبردی نفس گیر و شبانه روزی که ممکن است هر نتیجه ای داشته باشد قدرت تقسیم میشود . ساختار سیاسی جامعه شکل میگیرد و به ظاهر همه چیز آرام میشود و جامعه شاد و خوشحال آماده میشود تا رو به آرامش و فعالیت های مدنی برود و زندگی کند .اما ! حالا وقت استفاده از سلاح جادویی شیطان و شروع نبردی جدید است . البته قبل از آن جبهه ها کاملا مشخص شده است و نوکران جدید در گرماگرم نبرد وفاداریشان را به اربابان ثابت کرده اند . نیروهای ارزشی تا جای ممکن حذف شده اند و مردم در حداکثر ناآگاهی قرار دارند .

 ـ اینجاست که سلاح خطرناک و عظیم تفرقه از آستین جنود شیطان بدر می آید و اختلاف سلیقه ها ، نژادها ، زبان ها ، رنگ ها ، گویش ها ، سرزمین ها ، تفکرات ، علایق ، طبقه ها ، اقتصادی و سیاسی ، ورزشی و فرهنگی و مهمتر از همه اختلافات عقیدتی و مذهبی یا همان فرق مختلف شکل میگیرد ، گسترده میشود و بسیار بسیار بسیار مهم جلوه داده میشود و در این راه جان و مال و ناموس و شرف هیچ کس در امان نیست . این گروه به آن گروه حمله ور میشود و آن گروه به این گروه و جالب اینجاست که در همه موارد درگیری و اختلاف اصلا معلوم نیست بر سر چه و از کجا و توسط چه کسانی آغاز شده و ماهیت و کیفیت آن چه بوده . فقط و فقط احساسات است که تحریک میشود و کورکورانه قربانی میگیرد . برادرکشی ، بردن آبرو ، کشت و کشتار ، هتک حرمت ، فحاشی و جنایت و در میان این فتنه هیچ چیز مشخص نیست . دوست و دشمن گم میشود . نسبت ها قطع و خطوط پراکنده و در هم و اربابان زر و زور در کنار آتش این اختلافات با پیتی پر از تفرقه و احساسات کور که به تسریع کننده جهالت نیز مجهز هستند فقط با لبخندی هر از چند گاهی مقداری از محتویات پیت مشتعل کننده را روی این آتش خالی میکنند تا گر بگیرد ، بسوزاند و خاکستر کند . و پس از مدتی بروید به اولین بند این سلسله ...

اما ! سوال اینجاست که آیا این قائده استثنا ندارد ؟ و این سلاح مهیب سپری ؟

ان شاء الله اگر عمری باقی بود در مطلب دیگری به ارائه مثال هایی و راه کارهای ممکن از دیدگاه خود میپردازم .