نوشته شده در تاريخ دوشنبه 2 بهمن 1391 توسط اباذر حسن زاده | نسخه قابل چاپ | تعداد بازدید 103 بار
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم و من همزات الشیاطین
بسم الله الرحمن الرحیم
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند
بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند
باده از جام تجلی صفاتم دادند
چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی
آن شب قدر که این تازه نباتم دادند
بعد از این روی من و آینه وصف جمال
که در آنجا خبر از جلوه ذاتم دادند
من اگر کامروا گشتم و خوش دل چه عجب
مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند
هاتف آن روز به من مژده این دولت داد
که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند
اینهمه شهد و شکر کز سخنم میریزد
اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادند
همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود
که ز بند غم ایام نجاتم دادند
یکی از مفاهیمی که در این غزل به خوبی تشبیه شده واژه صبر و مفهوم و فلسفه آن است. به بیت 6 و 7 دقت کنید. جناب حافظ صبر را به انتظار حل شدن نبات در آب داغ تشبیه کرده و کل مبحث صبر را در بیت هفتم خلاصه کرده است. واقعا زیبا و دلنشین. شاید بعدها اگر فرصتی بود توضیح بیشتری نوشتم.
والسلام علی من التبع الهدی
به این مطلب امتیاز بدهید: موضوعات مرتبط با این مطلب : همه نظرات شخصیهمه اشعار و قطعات ادبی
____________________________________________________
برچسب ها: تفسیر صبر,تعبیر زیبایی از ماهیت صبر,شعر حافظ
برچسب ها: تفسیر صبر,تعبیر زیبایی از ماهیت صبر,شعر حافظ
